Een gebrek aan een huurwoning leidt regelmatig tot discussie. Wie moet het herstellen? Wanneer heeft de huurder recht op huurvermindering? En wat kan de huurder doen als de verhuurder niet reageert? In deze blog leg ik uit wat de wet zegt over gebreken aan een huurwoning en wat de rechten en plichten van beide partijen zijn.
Wat is een gebrek?
De wet omschrijft een gebrek in artikel 7:204 BW. Er is sprake van een gebrek als het gehuurde door een staat of eigenschap niet het genot kan bieden dat de huurder mag verwachten. Voorwaarde is wel dat die beperking niet aan de huurder is toe te rekenen.
Voorbeelden van gebreken zijn lekkage, vocht of schimmel in de woning. Een verwarming die niet goed werkt of tocht door slechte isolatie. Ook kan het gaan om ongedierte en en gebrekkige installaties of probleem in de gemeenschappelijke ruimten, zoals een lift die het laat afweten.
Niet alles is een gebrek in de zin van de wet. Overlast die uitsluitend door een derde wordt veroorzaakt valt er doorgaans buiten. De wet rekent een feitelijke stoornis door derden niet tot een gebrek. Langdurige bouwoverlast van een buurpand is daarvan een voorbeeld.
Wie moet het gebrek herstellen?
In de meeste gevallen moet de verhuurder een gebrek verhelpen. Een huurder heeft immers recht op ongestoord woongenot. Hierop bestaan uitzonderingen. Zo is de huurder zelf verantwoordelijk voor kleine herstellingen en voor het dagelijks onderhoud. Wat daaronder valt staat in het Besluit kleine herstellingen. Denk aan het vervangen van lampen en zekeringen, het ontstoppen van een afvoer, het schoonmaken van ventilatieroosters en klein kit- en schilderwerk. Ontstaat een gebrek door nalatigheid van de huurder, dan komt het herstel ook veelal voor rekening van de huurder.
Wat moet een huurder doen bij een gebrek?
De huurder moet een gebrek zo snel mogelijk, en bij voorkeur schriftelijk, melden bij de verhuurder. Vermeld wat het gebrek is, sinds wanneer het bestaat en wat de gevolgen zijn. Verzoek daarbij om herstel binnen een redelijke termijn. Het is verstandig om foto’s te maken en de meldingen te bewaren. Dat bewijs kan van belang zijn als de zaak in een later stadium toch bij de Huurcommissie of kantonrechter komt.
De rechten van de huurder
Allereerst is de verhuurder gehouden tot herstel. De huurder vraagt de verhuurder het gebrek te verhelpen en dient daarvoor een redelijke termijn te bieden. Gebeurt dit niet binnen die termijn, dan zijn er verschillende mogelijkheden.
De huurder kan huurvermindering vorderen zolang het gebrek voortduurt. Die vermindering kan in beginsel worden gevorderd over de periode vanaf de melding tot het herstel. Bij sociale huur kan dit via de Huurcommissie. Bij vrije sector is vaak een rechterlijke uitspraak nodig. De vermindering geldt met terugwerkende kracht, vanaf de melding van het gebrek.
De huurder kan het gebrek ook zelf laten verhelpen en de redelijke kosten op de verhuurder verhalen. Dat mag pas als de verhuurder in verzuim is. Daarvoor is een ingebrekestelling nodig. Raadpleeg hiervoor altijd een jurist of advocaat. Bij een ernstig gebrek dat het gebruik van de woning onmogelijk maakt kan de huurder ontbinding van de huurovereenkomst vorderen. Denk aan instortingsgevaar of een woning die door het gebrek onbewoonbaar is.
De rechten van de verhuurder
Ook de verhuurder heeft rechten. De verhuurder mag de woning betreden om onderhoud of herstel uit te voeren. De huurder moet dat toestaan, mits op redelijke tijden en na aankondiging.
De verhuurder mag bovendien zelf de partij kiezen die het herstel uitvoert. Een huurder kan niet zomaar iemand inschakelen en de rekening doorsturen. Dat mag pas na verzuim van de verhuurder.
Verergert de huurder de schade door eigen gedrag of weigert hij herstel, dan kan de verhuurder schadevergoeding vorderen. Bij aanhoudend onredelijk gedrag van de huurder kan de verhuurder zelf naar de rechter stappen, bijvoorbeeld voor ontbinding van de huurovereenkomst.
Wat als de verhuurder niets doet?
Reageert de verhuurder niet op de melding, dan is het zaak in actie te komen. Stuur eerst een ingebrekestelling. Dat is een brief waarin de verhuurder een laatste redelijke termijn krijgt om het gebrek te verhelpen. Helpt dat niet, dan hangt de route af van het type huur. Bij gereguleerde huur kan de huurder herstel of huurverlaging afdwingen via de Huurcommissie. Bij huur in de vrije sector is de kantonrechter de aangewezen weg, bijvoorbeeld voor huurvermindering, schadevergoeding of het recht om zelf te herstellen.
Het uitgangspunt in de rechtspraak is dat een huurder recht heeft op een bewoonbare woning. De rechter is streng bij gebreken die de gezondheid kunnen raken, zoals schimmel, lekkage of een woning zonder verwarming. Tegelijk weegt de rechter het gedrag van beide partijen mee. Heeft de huurder het gebrek tijdig gemeld. Heeft de verhuurder een redelijke termijn gehad om te herstellen. En heeft de huurder voldoende meegewerkt. Die punten bepalen vaak de uitkomst.
Mag de huurder betaling opschorten?
Mag een huurder stoppen met betalen bij een ernstig gebrek. Dat is niet zonder risico. Het volledig staken van de betaling kan een eigen tekortkoming opleveren. Verstandiger is om door te betalen en pas na advies te bepalen of huurvermindering aan de orde is. Wie toch wil opschorten doet er goed aan dat eerst met een jurist te bespreken.
Hulp nodig bij een huurgeschil over gebreken?
Een gebrek hoeft niet uit te lopen op een procedure. Duidelijkheid over ieders verantwoordelijkheid voorkomt veel discussie. De huurder doet er goed aan een gebrek snel te melden. De verhuurder doet er goed aan tijdig te reageren.
Komt u er samen niet uit. Bij Meulemans Advocatuur in Den Haag adviseer ik huurders en verhuurders over gebreken, herstel, huurvermindering en procedures bij de Huurcommissie of de rechter. Neem gerust contact op voor een eerste inschatting van uw zaak.


